است، نويسندگان قديم بارها بدان اشاره كردهاند و قطعاتي كه از آن مانده است مأخذ اساسي دربارهٴ تاريخ هندسهٴ پيش از اقليدسي است. كتابهاي درسي مشايي مختلفي به وسيلهٴ او تأليف شد.
آريستايوس
آريستايوس مهتر1 در حوالي اواخر قرن برآمد. او رياضيدان بود و با اقليدس و آپولونيوس در تأليف گنجينهٴ تحليلها همكاري كرد، كه يك روش هندسي براي تحصيلات عالي بود. او راجع به ((مقايسهٴ اشكال پنجگانه (يعني پنج حجم منتظم))) نوشت و ثابت كرد كه ((اگر دوازدهوجهي و بيستوجهي منتظم هر دو در كرهاي قابل محاط شدن باشند، پنجضلعي منتظمي كه يكي از وجوه دوازدهوجهي را ميسازد و مثلثي كه يكي از وجوه بيستوجهي را تشكيل ميدهد، هر دو قابل محاط شدن در يك دايره خواهند بود.)) (اقليدس، به اصطلاح كتاب 14، قضيهٴ 2). او پنج كتاب مكان حجمها را دربارهٴ مخروطات نوشت، (يعني، رسالهاي دربارهٴ مخروطات به عنوان مكانهاي هندسي). اين رساله مهمتر و اصيلتر از آنچه بود كه بعداً اقليدس در همان مورد نوشت و موضوع و ديدگاه آن مغاير بود. آريستايوس مخروطات را مقطعهاي متوالي مخروطهاي راستگوشه، تندگوشه وبازگوشه ناميد. او مكانهاي هندسي سهخطي و چهارخطي را مورد بحث قرار داد.
و. نجوم يوناني
هراكليدس
هراكليدس پونتوسي2 در حدود 388 در هراكليا3 بر كرانهٴ درياي سياه زاده شد، و در حدود 315 تا 310 درگذشت. او منجم، شاگرد افلاطون و ارسطو بود، و از لحاظ غرابت، كثرت آثار و استعداد، نويسندهاي اصيل به شمار ميرفت. مصاحبت احتمالي او با اعضاي فيثاغوري مشرب آكادمي ممكن است او را با نظريات هيكتاس و اكفانتوس (نك) آشنا كرده باشد. عالم بينهايت است. سرمنشأ نظام زمين - خورشيدمركزي (بعداً به وسيلهٴ تيكو براهه گسترش يافت)، براساس اين نظام (1) خورشيد، ماه و سيارات علوي به گرد زمين ميگردند؛ (2) ناهيد و تير به گرد خورشيد ميگردند؛ (3) گردش وضعي زمين به گرد محور خويش جانشين گردش شبانهروزي تمام مجموعه به گرد زمين ساكن فرض شده بود.